Χρησιμοποιώντας αυτήν την εισαγωγή, σκοπός μου δεν είναι να μιλήσω για την ιδιότητα μου, για το πόσο με γοητεύει και με ελκύει και όχι μόνο στα αθλητικά. Θέλω να μιλήσω. ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΕΛΛΑΔΑ. Η ιστορικότερη χώρα του κόσμου, με την μεγαλύτερη ιστορία, με τις μεγαλύτερες προσωπικότητες και μυαλά, με την θάλασσα, την φύση, το βουνό, το σταυροδρόμι για τους τρεις ηπείρους και άλλα πολλά χιλιάδες που δεν χρειάζεται να τα αναφέρω. Ελλάδα σε κατάντησαν προτεκτοράτο των Γερμανών και των υπολοίπων συμμάχων τους! Και αυτό αποτυπώνεται πλήρως στην καθημερινότητα μας.
Είμαι ένας νέος 22 χρονών. Παίρνω μισθό χαρτζιλικιού. Φίλοι μου που δουλεύουν σαν τα σκυλιά, τα χρήματα που παίρνουν δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Άλλοι είναι άνεργοι, οι περισσότεροι, όχι γιατί βαριούνται να δουλέψουν αλλά επειδή... ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΟΥΝ! Μηδέν ανάπτυξη στην χώρα, μηδέν θέσεις εργασίας και εγώ θέλοντας να κάνω μια άνετη ζωή στο μέλλον, κάνοντας πρώτα υπομονή, αν δω ότι τα πράγματα δεν πάνε όπως τα θέλω, τότε κατά 90% θα φύγω έξω. Θα μου πεις, δεν είναι λύση να φύγεις έξω. Συμφωνώ! Αλλά δεν θα μείνω μέχρι τα 30 μου σπίτι μου. Μπορεί να θέλω να κάνω μια οικογένεια όπως είναι το φυσιολογικό. Με 300 και 400 ευρώ μπορώ; ΠΟΤΕ.
Αυτή η αγανάκτηση φαίνεται και στον δρόμο και σε αυτά που ακούς! Σκοτώνουν για 10 ευρώ, κλέβουν για ένα μπουκάλι γάλα, αυτοκτονίες συνεχώς, κύριοι. Αυτή είναι η Ελλάδα που ονειρευόμαστε; Μήπως πρέπει να κάνουμε κάτι και εμείς; Αλλά τι; Υπάρχει κάποιος άξιος να γίνει ηγέτης; Δύσκολο. Εύχομαι να βρεθεί και να είναι φτωχός. Γιατί μόνο ένας φτωχός μπορεί να μας οδηγήσει σε χρυσές μέρες, γνωρίζοντας τις δυσκολίες της καθημερινότητας.
Ένα είναι το σίγουρο κύριοι του εξωτερικού: Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΥ ΑΝΤΙΣΤΕΚΕΤΑΙ, Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΥ ΕΠΙΜΕΝΕΙ. ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ!
